|
سلام!
سلام پریا جون!
سلام نیماجون!
سلام امیرحسین!
سلام آرزو!
سلام سمانه!
سلام یگانه!
سلام غریب آشنا!
سلام محدثه!
سلام علیرضا!
سلام سعید!
سلام رامین!
سلام آتشک!
سلام مین و شوهرش!
سلام حامد!
سلام تین تین تینا خانم!(ببخشید اسمت خیلی سخته نمی دونم درسته یا نه!تو به کوچیکی خودت ببخش!)
اگه اسم کسی یادم رفته به کوچیکی خودش ببخشه!
اگه تو این مدت کوتاه بدی چیزی ازتون دیدم می بخشمتون!
در نتیجه شمام نمک گیر می شید و حتما باید ببخشید!!!!
من اومدم خداحافظی کنم!
منتظر سخنان گهربارم باشید!!!!!
می دونم واستون خیلی سخته!
پریا گریه نکن!
نیما تو دیگه چرا؟
تو که ذرت و ذرت منو می بینی!
باز پریا گریه کنه یه چیزی!
تو این مدت که من نیستم میام و کامنتاتونو می خونم!
ولی جواب نمی دم!
منو به خاطر همه ی شوخی های بالا و شوخی های پیشینم ببخشید!!!!!!!!!!
راستی امیر حسین من بالاخره تونستم مخ تو رو بزنم یا نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!(هیچ وقت این کامنتتو یادم نمیره:« این 100در100 میاد وب من می خواد مخ منو بزنه خبر نداره که من به این زودیا به کسی پا نمی دم!!!!!!!!!» یادته؟؟؟!!!!!من که یادمه!!!)
دلم واسه همتون تنگ می شه!
ولی چاره چیه هر سلامی یه خداحافظی هم داره!پس:
خداحافظ!
خداحافظ پریا جون!
خداحافظ نیما جون!
خداحافظ امیرحسین!
خداحافظ آرزو!
خداحافظ سمانه!
خداحافظ یگانه!
خداحافظ غریب آشنا!
خداحافظ محدثه!
خداحافظ علیرضا!
خداحافظ سعید!
خداحافظ رامین!
خداحافظ آتشک!
خداحافظ مین و شوهرش!
خداحافظ حامد!
خداحافظ تین تین تینا خانم!
-------------------------------------------------------------------------------------------
هر کاری می کنم این علامت تعجبا و پرانتزا درست نمی شه!
شما بازم به کوچیکی خودتون ببخشید!
دیگه واقعا خداحافظ!
|
